Vanaf 1 november 2026 kunnen uitleners zich aanmelden voor de overgangsregeling van de WTTA. Een belangrijke stap. Maar wat betekent zo’n aanmelding voor de uitlener, de intermediair en de opdrachtgever? En wanneer mag een organisatie zeggen dat zij haar verantwoordelijkheden daadwerkelijk beheerst?
Een geruststellend bericht van uw leverancier
Stel u voor.
Een productiebedrijf werkt met drie uitzendorganisaties. Via deze leveranciers zijn dagelijks tientallen arbeidskrachten actief.
De inkoper stuurt een e-mail naar alle drie de uitleners met de vraag hoe zij zich voorbereiden op de WTTA.
Een week later komen de antwoorden binnen.
De eerste schrijft: ‘Wij hebben ons aangemeld voor de overgangsregeling.’
De tweede antwoordt: ‘Wij beschikken over een SNA-keurmerk.’
De derde laat weten: ‘Onze WTTA-voorbereiding is in volle gang.’
Drie geruststellende antwoorden.
Maar beschikt de inkoper nu over voldoende informatie om vast te stellen dat de organisatie haar verantwoordelijkheden beheerst?
Het antwoord is: nog niet.
De antwoorden beschrijven verschillende situaties. Ze zeggen iets over de voorbereiding, maar vertellen niet allemaal hetzelfde over de wettelijke positie van de uitlener.
Precies daar begint aantoonbare ketenbeheersing.
Vandaag aanmelden is niet hetzelfde als toegelaten zijn
De WTTA introduceert een toelatingsstelsel voor ondernemingen die arbeidskrachten ter beschikking stellen.
De wet treedt op 1 januari 2027 in werking. Vanaf 1 januari 2028 geldt de toelatingsplicht en gaat de Nederlandse Arbeidsinspectie daarop handhaven.
Om bestaande uitleners de gelegenheid te geven zich voor te bereiden, is een overgangsregeling ingericht.
Daarbij gelden twee belangrijke perioden:
1 november tot en met 31 december 2026: aanmelden voor de overgangsregeling.
1 mei tot en met 30 juni 2027: toelating of ontheffing aanvragen.
Wie aan de voorwaarden van de overgangsregeling voldoet, mag ook na 1 januari 2028 tijdelijk arbeidskrachten blijven uitlenen terwijl de Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt (NAU) de aanvraag beoordeelt.
Maar een aanmelding is geen verleende toelating. Toelating Uitleenmarkt
Dat onderscheid verdient aandacht.
Een organisatie kan correct zijn aangemeld, terwijl nog niet vaststaat of zij uiteindelijk aan alle toelatingseisen voldoet.
Eén verklaring, verschillende betekenissen
Terug naar onze drie uitzendorganisaties.
De eerste heeft zich aangemeld voor de overgangsregeling. Dat is een concrete voorbereidingsstap. De inlener kan vragen om een bevestiging daarvan en vastleggen dat in 2027 nog een toelatingsaanvraag moet volgen.
De tweede heeft een SNA-keurmerk. Dat is relevante informatie, maar geen automatische WTTA-toelating.
Voor uitleners die op 30 juni 2027 beschikken over een geldig SNA-keurmerk met de juiste module bestaat een bijzondere aanvraagroute. Zij kunnen bij hun eerste aanvraag onder voorwaarden zonder WTTA-inspectierapport worden toegelaten.
Ook zij moeten aan de overige toelatingseisen voldoen. De NAU adviseert deze ondernemingen bovendien zich voor de overgangsregeling aan te melden, hoewel dat voor de bijzondere aanvraagroute niet verplicht is. Toelating Uitleenmarkt
De derde organisatie zegt dat de voorbereiding loopt.
Maar wat betekent dat?
Is de administratie beoordeeld? Zijn tekortkomingen vastgesteld? Is iemand verantwoordelijk voor herstel? Is er een planning?
Een algemene verklaring is pas werkelijk bruikbaar wanneer zij kan worden onderbouwd.
De uitlener: laat zien wat u daadwerkelijk heeft gedaan
Voor uitleners biedt de overgangsperiode een gelegenheid om hun opdrachtgevers inzicht te geven in de voorbereiding.
Dat begint met een duidelijke scheiding tussen drie soorten informatie.
Feiten: welke stappen zijn uitgevoerd en welke documenten zijn beschikbaar?
Beoordelingen: wat zeggen die feiten over de toepasselijke verplichtingen?
Besluiten: welke maatregelen worden genomen en wie is daarvoor verantwoordelijk?
Denk bijvoorbeeld aan de controle van de Waadi-registratie, het beoordelen van arbeidsvoorwaarden, het voorbereiden van inspecties en het organiseren van administratieve controles.
Voor de aanmelding zijn onder meer eHerkenning niveau 3, een Berichtenbox voor Bedrijven en correcte Handelsregistergegevens nodig.
Een VOG is voor deze aanmelding nog niet vereist. Die komt, waar van toepassing, aan de orde bij de latere toelatingsaanvraag. Toelating Uitleenmarkt
Een uitlener die deze stappen inzichtelijk maakt, kan zijn opdrachtgevers veel concreter informeren dan met de mededeling dat alles goed komt.
De inlener: controleer niet alleen het antwoord
Een opdrachtgever die arbeidskrachten inleent, heeft een eigen verantwoordelijkheid.
Vanaf 1 januari 2028 moet de inlener bij toelatingsplichtige uitleners controleren of sprake is van een geldige toelating, ontheffing of toepasselijke overgangsregeling.
Het openbare register van de NAU wordt naar verwachting vanaf 1 juli 2027 beschikbaar.
Tot die tijd blijven de bestaande Waadi-verplichtingen relevant, waaronder de registratie- en controleverplichtingen via de Kamer van Koophandel. Toelating Uitleenmarkt
Voorbereiding betekent daarom niet dat de inlener vandaag al een WTTA-toelating kan controleren.
Wel kan hij vastleggen welke leverancier onder welke regeling verwacht te vallen, welke informatie is ontvangen en wanneer opnieuw gecontroleerd moet worden.
Daarbij is één vraag bijzonder belangrijk:
Op welke datum was deze informatie juist?
Een verklaring die vandaag klopt, hoeft over zes maanden niet meer actueel te zijn.
De intermediair: welke schakel wordt eigenlijk gecontroleerd?
Bij een intermediair wordt de situatie soms ingewikkelder.
Stel dat een arbeidskracht in dienst is bij uitzendbureau A, vervolgens wordt doorgeleend via bureau B en uiteindelijk werkt bij productiebedrijf C.
Bureau B kan keurig verklaren dat het zich voorbereidt op de WTTA.
Maar wat weten we over bureau A?
Wanneer daadwerkelijk sprake is van doorlenen, moeten vanaf de invoering van de toelatingsplicht alle betrokken uitleners aan de toepasselijke eisen voldoen.
De uiteindelijke inlener moet bovendien kunnen vaststellen bij welke onderneming de arbeidskracht formeel in dienst is. Toelating Uitleenmarkt
Een intermediair die uitsluitend bemiddelt, heeft niet automatisch dezelfde verplichtingen als een onderneming die zelf arbeidskrachten ter beschikking stelt.
De feitelijke rol binnen de keten is daarom bepalend.
Van een ontvangen verklaring naar aantoonbare beheersing
Hoe organiseert een onderneming dit praktisch?
Neem een inlener met 80 actieve plaatsingen, verdeeld over vier leveranciers.
De organisatie legt per leverancier de actuele informatie vast: de juridische identiteit, de rol in de keten, de ontvangen verklaringen, de uitgevoerde controles en de bijbehorende bewijsstukken.
Bij iedere controle wordt geregistreerd wanneer deze plaatsvond, welke bron werd geraadpleegd en wat de uitkomst was.
Vervolgens worden de relevante plaatsingen aan de betrokken leveranciers gekoppeld.
Daardoor kan de organisatie gericht vaststellen welke plaatsingen aandacht vragen wanneer informatie verandert of een controle niet het verwachte resultaat oplevert.
Een verantwoordelijke medewerker beoordeelt de situatie en bepaalt welke vervolgstappen nodig zijn.
Het besluit, de motivering en de opvolging worden vastgelegd.
Zo ontstaat geen verzameling losse verklaringen, maar een controleerbaar proces.
Welke rol kan Spitimas WTTA spelen?
Spitimas WTTA ondersteunt organisaties bij het inzichtelijk maken van ketenrelaties, het beoordelen van plaatsingen en het registreren van bevindingen, adviezen en menselijke besluiten.
Daarmee ontstaat een basis om informatie over leveranciers, plaatsingen en verantwoordelijkheden met elkaar in verband te brengen.
Automatische raadpleging van het toekomstige NAU-register mag daarbij niet als bestaande functionaliteit worden verondersteld.
De waarde ligt in een werkwijze waarin controles, beoordelingen en besluiten navolgbaar worden vastgelegd.
Het uitgangspunt is helder:
Spitimas beoordeelt, adviseert en registreert. De mens beslist.
Aantoonbaar voldoen begint met weten wat iets bewijst
Een aanmelding voor de overgangsregeling is een belangrijke stap.
Maar het is geen eindpunt.
Voor uitleners gaat het erom dat zij hun voorbereiding daadwerkelijk organiseren.
Voor inleners gaat het erom dat zij begrijpen welke informatie zij ontvangen en welke controles daaruit moeten volgen.
Voor intermediairs is het essentieel dat de volledige keten inzichtelijk blijft.
Dat is niet alleen belangrijk om toekomstige overtredingen te voorkomen. Het helpt ook om tijdig risico’s voor lopende plaatsingen en de bedrijfscontinuïteit te herkennen.
Uiteindelijk draait aantoonbare beheersing om een eenvoudige vraag:
Kunt u niet alleen vertellen wat u heeft gecontroleerd, maar ook aantonen wat die controle betekende voor uw besluit?
Daar begint werkelijk in control zijn.
